Ik ben getrouwd en vader van drie jongens. Daarbij ben ik sinds de zomer van 2022 dominee van Oase Nieuw-West en De Bron in Amsterdam Slotermeer.
Ik schreef drie boeken. In 2025 verscheen Het grote verhaal van de Bijbel en hoe je daar zelf onderdeel van wordt. Eerder schreef ik eerder Ik geloof, geloof ik over geloven, twijfelen en zeker weten. En een boek over de verrassende kanten van geloven en de Bijbel: De omgekeerde wereld van God (september, 2019). Je kunt me benaderen om voor te gaan voor een kerkdienst (van 1 juni 2026 voor 2027, in 2026 heb ik geen ruimte meer), een lezing of een workshop.
Af en toe plaats ik hier een gebed van anderen of van mijzelf.
11 thoughts on “Over mij”
Comments are closed.
Ha Bram,
Ik heb je boek gelezen tijdens onze vakantie in Frankrijk. Ik heb er van genoten. Heel herkenbaar! Trouwens dapper dat je dit initiatief hebt doorgezet en het boek hebt laten uitgeven. Wel heel goed!!
Je uitleg over Job vond ik in het bijzonder erg mooi.
Tijdens het lezen heb ik af en toe wel gedacht. Tjonge…. wist ik toen maar dat dit allemaal zo bij jou speelde in de tijd dat je in Sneek predikant was. Je hebt mij zelf wel eens gevraagd om 1 x per week ‘s morgens samen bijbelstudie te gaan doen. Ik had daar toen niet zo veel oren naar. Achteraf wel spijt van.
Ik denk overigens dat ik toen minder met je twijfels uit de voeten zou kunnen dan dat ik nu zou kunnen.
doe de hartelijke groeten aan Idelette en veel sterkte, zegen op alles wat jullie doen.
Thom
Ha Thom,
Wat leuk om van je te horen. Ik heb het ook echt moeten leren om hier open voor uit te komen. En daar heb je toch zonder te weten een rol in gespeeld. Mede op aanraden van jou ben ik ooit een opleiding christelijk leiderschap gedaan waar ook een supervisietraject bij hoorde. En in dat traject bij Kees de Ruijter hebben we het hier veel over gehad en dat heeft me echt verder geholpen.
Ik weet niet of ik het op die bijbelstudie zo open besproken zou hebben.
Jij ook de hartelijke groeten aan Rolinka en de kinderen! Het ga jullie goed!
Bram
hallo Bram, je artikel in het friesch dagblad sprak me aan. Ik ben een vrouw van 75 en gepokt en gemazeld met het gereformeerde geloof. Mijn leven is een voortdurende zoektocht om met al die zekerheden die me werden opgelegd om te gaan, veel dogma,s spreken me niet meer aan. Ben op mijn vijftigste theologie gaan studeren en verder blijven zoeken. 12 jaar als kerkelijk werker mogen werken in gemeenten. Nu nog steeds belangstellend voor alles wat met geloof en theologe te maken heeft. Ik heb een geloofsbelijdenis die mij en waarschijnlijk ook jou zal aanspreken. Mocht je belangstelling hebben dan kun je me mailen. Ondanks alles blijft de boodschap van het evangelie me raken. Ik heb geen twitter of Facebook vandaar dat ik het zo doe. Hartelijke groet en zegen op je werk. Dicky van Doodewaard , Lelystad
Dank je. En mooi om te horen dat het evangelie je blijft raken. Ik stuur je wel een mailtje.
Ds. wie is volgens u de barmhartige samaritaan uit de bijbel.
Dag Jans.Ik denk dat het iemand is die zijn naaste helpt die hulp nodig heeft. Waarom stel je die vraag?
Vaak wordt gezegd, degene die je helpt is de naaste. Natuurlijk kan het iemand zijn, die je helpt als je hulp nodig hebt, maar de grootste barmhartige samaritaan is vlg. mij Jezus Christus. Hij weet wat een mens nodig heeft. Hij ging zelf door de dood heen omdat Hij mij zo geweldig lief heeft. Ondanks alles is Hij mijn Verlosser en Redder.
Beste buurman Bram.
Ik heb geboeid jouw blog gelezen “Op de eerste rij bij God”. Zou er graag tijdens een wandeling een keer over praten als dit kan.
Hoor graag van je.
Groet van buurman Jan.
Doen we, Jan!
Beste Bram,
Bedankt voor het delen van je overdenking over ‘God is in het lijden’. Hierin refereer je naar een gedicht van Hans Andreus (zie kader). Het ligt vast aan mij, maar ik zie het niet. Ik zou het heel graag willen lezen. Een zoektocht op het world wide web hielp me niet en vandaar dat ik me tot jou wend.
Zou je het kunnen/ willen sturen?
Bij voorbaat heel hartelijk dank.
Gr. Linda
Beste Linda,
Het artikel stond eerder in ‘De Reformatie’ en daar stond een kadertekst bij. Ik ga het aanpassen. Bij deze het gedicht:
Drie Christus-gedichten (3)
Maar niet de troostende, Godbewaarme, – niet de zachte
hand op het voorhoofd en de zachte stem –
zo weet ik ook niets van hem, zo zou ik hem
zelfs niet herkennen in de lafste nachten
als weke vleugels samenklappend waar
ik lig en mij niet meer verweer – nee, hij
komt aarzelend en dom lachend dichterbij
en zegt niet, weet ook niets te zeggen, maar
wanneer ik hem aankijk en niemand meer ben
en zo van ieder ding het begin zie en
al wat ik dacht, wist, schilfert van mij af,
dan is later nog het enige dat ik weet:
geen God heeft als hij bloed van angst gezweet
en was erger mens voor hij zich overgaf.
Hans Andreus, Verzamelde gedichten. Amsterdam, 2004.